SINT BENEDICTUS
Sinds het begin van het Christendom, hebben zich monastieke gemeenschappen gevormd in het verre Oosten tot hier in het Westen die leefden onder leiding van een abba of een amma. De abdij van Sint Lioba maakt deel uit van de Orde van Sint Benedictus.
In het jaar 480 is Sint Benedictus in Italië geboren. Hij is nog jong als hij zijn familie verlaat, zijn studie in Rome opgeeft vanuit een diep verlangen ‘nog slechts aan God te behagen’. Hij trekt zich terug in de eenzaamheid, die Benedictus opent voor een diepere kennis van zichzelf en die zijn hart, woonplaats van God zelf, verruimt . Spoedig is hij omringd door leerlingen die onder zijn leiding verlangen te leven.
Benedictus, de beminde, de gezegende Gods sterft in 547. Hij laat zijn gemeenschap een «kleine Regel» na, om de broeders te helpen God te zoeken en te leven voor Hem. Het is een woord van leven dat leert een weg van innerlijke vrijheid te gaan, het is een woord van een «goede vader», die rekening houdt met de verschillende behoeften van ieder, die de angst en vrees buitensluit, maar iedereen uitnodigt tot een nederige liefde. Zijn woord leidt ons voortdurend tot het enige licht « Christus» ; “verkies niets boven zijn liefde”.
