“Bid en werk en wees niet triest!” (H. Gregorius)
In de abdij van St. Lioba, in navolging van de gehele monastieke traditie, nemen alle broeders en zusters deel aan het werk wat in een gemeenschap nodig is. Naast dit werk van alle dag vervaardigen zij in hun weverij, pottenbakkerij, atelier voor schilderkunst en glasramen religieuze kunst, voorwerpen die door het mooie materiaal en hun vormgeving schoonheid uitstralen. Dit werk is ook de broodwinning van de communiteiten en het stelt hen soms in staat anderen, die het nodig hebben, een bescheiden hulp te bieden ;De communiteit onderhoudt een bijzondere vriendschapsband met de missie van Cambodja en van Benin.
In de visie van Hildegard Michaelis, onze stichteres is de handenarbeid ook een wezenlijk element waardoor de mens gevormd wordt en zich ontplooit wanneer hij alles, ook het kleinste werk, met grote liefde verricht.
De arbeid van onze handen verhindert niet om te leven in de tegenwoordigheid van God. Ieder van ons heeft de ervaring dat alle vermoeidheid van het werk niet voldoende is «om een enkele roos te laten groeien!» … God verricht met ons werk meer arbeid dan wij zelf. En door het kleinste werk, verricht met liefde, gaat in onze wereld het werk van liefde van de Schepper door. Dit verdient het beste van ons zelf. Het is belangrijk dat God van al ons werk kan zeggen: “Het is goed, het is mooi”.
