Une vie de prière

journée monastique 2

Une journée à l’Abbaye Sainte Lioba : une journée pour chercher Dieu et marcher dans les pas de Jésus, le fidèle, celui qui a aimé jusqu’au bout…

Une vie de prière

 

Eglise frères

 

Le chant de l’office tout au long de la journée réunit les communautés pour prier les psaumes et pour écouter la parole de Dieu, Les psaumes sont les chants d’amour, l’expression d’un dialogue constant entre Dieu et son peuple. Jésus les a chantés comme les premiers disciples. La porte est ouverte à nos hôtes et aux passants qui peuvent se joindre à notre prière.

lecture à l'eglise

 

 

La prière communautaire est en même temps une prière personnelle. Dieu peut toucher notre cœur comme à l’improviste, l’inviter à la conversion, le consoler, le rendre heureux par sa présence.

Mais pour vraiment vivre en présence de Dieu, il te faut  poursuivre cette prière tout au long de la journée, prière silencieuse, cachée dans le silence et la solitude, dans la rencontre des frères et sœurs comme un colloque intime avec Celui qui habite notre cœur..

La célébration de l’Eucharistie : centre de notre journée monastique

 

A la prière communautaire fait écho dans la vie de chaque sœur et de chaque frère la prière personnelle. Au cours de la journée il y a des temps  avant les offices ou dans la solitude de notre chambre, où chacun demeure là, silencieusement devant le Seigneur, recevant de Lui sa vie et  Lui confiant les besoins de notre terre.

DSCN0423           Prière Muban avant l'office

«O Dieu que l’intime de notre cœur Te célèbre.
Que par le chant notre voix retentisse pour Toi.

Que notre  amour  T’aime

Que notre âme toute entière T’adore »

Saint Ambroise

La lectio divina

Entre la prière des Vigiles et la prière de Laudes toute la communauté se rassemble pour écouter la parole de Dieu ou d’un ami de Dieu. La joie de notre vie vient de cette parole écoutée que Dieu dit et redit à notre cœur. 

Elaie (1)Quand un frère venait chez Isaac le Syrien et lui disait : « Père je ne sais pas prier » Isaac lui répondait : « c’est parce que tu ne lis pas l’Ecriture. C’est les paroles de l’Ecriture qui deviennent peu à peu en toi prière, les mots de la prière.

Nous appelons cette manière de lire la « Lectio divina »

La lectio divina est une lecture priante de la Parole, une lecture attentive qui ne dois jamais s’arrêter à la surface des mots, mais nous devons aller jusqu’au noyau : Jésus que veux-tu me dire aujourd’hui ? Que désires-tu de moi, toi que j’aime tant connaître, voir, aimer….

Ceux qui ont décrit la vie d’Isaac le Syrien (moine du VIIème siècle)  disent de lui qu’il est devenu aveugle à la fin de sa vie par l’effort qu’il a mis à lire les Ecritures. Ce fut donc un ami de Dieu qui a vraiment vécu de cette Lectio divina pendant toute sa vie.

Aussi dans notre vie monastique il ne doit pas exister de lecture de la bible hors de la prière ; notre lecture devient lectio divina, dans la mesure où la prière devient l’ambiance, la force de cette lecture. Et inversement notre lecture priante nous aidera à garder dans notre cœur en présence de Dieu, à avoir une authentique vie de prière.

Cellule Gala 2

 => Horaires des offices

 

journée monastique 2

Een dag in het klooster van Sainte Lioba: een dag om God te zoeken en te wandelen in de voetsporen van Jezus, de getrouwe, die liefhad tot het einde……

Een leven van gebed

 

Eglise frères

 

Het gebed van de Psalmen, die een uitdrukking zijn van de voortdurende dialoog tussen God en zijn volk, brengt de gemeenschap samen om te bidden en te luisteren naar het woord van God. Psalmen zijn liederen van liefde, die Jezus heeft gezongen net zoals zijn eerste leerlingen. Onze deur staat open voor onze gasten en passanten die willen deelnemen aan het gezamenlijk gebed.

lecture à l'eglise

 

 

Het gemeenschappelijk gebed is tegelijkertijd een persoonlijk gebed. . God kan ons hart onverwachts raken, ons uitnodigen om ons te bekeren, ons troosten, ons gelukkig maken door zijn aanwezigheid.

Maar om echt te leven in Gods tegenwoordigheid verlangt een ieder dit gesprek met de Vader in zijn hart voort te zetten in de stilte en eenzaamheid, maar ook tijdens de ontmoeting met een broeder of een zuster.

De viering van de Eucharistie is het middelpunt van onze monastieke dag

 

Naast het gemeenschappelijk gebed weerklinkt in het leven van elke zuster en broeder het persoonlijke gebed. Gedurende de dag is er tijd vóór de viering of in de eenzaamheid van onze kamer om in stilte de Heer in ons leven te ontvangen en Hem alles toe te vertrouwen.

DSCN0423           Prière Muban avant l'office

« O God dat ons hart U mag eren;
Dat door gezang onze stem mag klinken voor U;
Dat onze zuivere liefde U mag beminnen;
Dat onze ziel U mag aanbidden ».

Bijbellezen (Lectio Divina)

Tussen de gebeden van de Vigiles en de Lauden komt de gehele gemeenschap samen om naar het woord van God of een vriend van God te luisteren. De vreugde in ons leven komt van dit woord dat God steeds weer herhaalt in ons hart.

Elaie (1) Toen een broeder bij Isaak de Syriër kwam en tegen hem zei: « Vader, ik weet niet hoe te bidden » antwoordde Isaak: « Dat komt omdat u de Schrift niet leest”. Het zijn de woorden van de Schrift die u het gebed, de woorden van het gebed, zal geven.

We noemen deze manier van bijbellezen Lectio divina »

Lectio divina is een manier van geestelijke lezing waarbij ‘Gods Woord’ met geheel het hart wordt gelezen. Het is een vorm van zorgvuldige lezing die verder gaat dan het verstandelijk begrijpen van de tekst en is als een innige ontmoeting met de Heer. Het betekent binnendringen in de diepte en rijkdom van de tekst: Jezus, wat wilt u mij vandaag zeggen? Wat verlangt u van mij, ik die van u houd zonder u te kennen, zonder u ooit te hebben gezien, die u liefheeft….

Zij, die het leven van Isaac de Syriër (een monnik uit de zevende eeuw) hebben bestudeerd beschrijven dat hij aan het einde van zijn leven blind is geworden door de inspanning van het lezen in de Schrift. Hij was echt een vriend van God, die gedurende zijn hele bestaan voor de Lectio divina heeft geleefd.

Ook in ons monastieke leven wordt de Bijbel gelezen als in gebed, ons lezen is lectio divina, dat geeft de sfeer en de kracht van deze lezing weer. En omgekeerd helpt het biddend lezen ons om de aanwezigheid van God in ons hart te houden en een waarachtig leven van gebed te hebben.

Cellule Gala 2

 => GEBEDSTIJDEN